SEC usunęła kryptowaluty z priorytetów ryzyka na 2026 rok? Jaki to ma wpływ na świat kryptowalut? Tak, Amerykańska Komisja Papierów Wartościowych i Giełd (SEC) nie traktuje już kryptowalut jako niezależnej kategorii ryzyka w swoim przewodniku po priorytetach ryzyka na 2026 rok. Zamiast tego koncentruje się na obszarach ryzyka regulacyjnego, które nie są związane z konkretnymi typami aktywów, w tym na przechowywaniu aktywów (Custody), przeciwdziałaniu praniu pieniędzy (AML), zgodności (Compliance) oraz ochronie danych klientów (Data Privacy). Te tematy są technologicznie neutralne, co oznacza, że kryptowaluty i tradycyjne finanse nie będą już traktowane odmiennie. Czy to oznacza ogromny pozytywny wpływ na cały świat kryptowalut? Nie spieszmy się, ponieważ chociaż kryptowaluty przeszły z bycia wskazywaną na specjalną branżę do bycia objętą regulacjami finansowymi, co jest korzystne dla narracji kryptowalut, to w rzeczywistości dla CEX zgodność będzie poddawana silniejszej kontroli, a pierwsza liga silnej zgodności skorzysta, podczas gdy druga i trzecia liga słabej zgodności będą miały trudniej. Szczególnie niektóre CEX o skomplikowanej strukturze prawnej, które polegają na arbitrażu międzyjurysdykcyjnym, będą wypychane na margines. Gdy CEX nie będą mogły już używać innowacyjności kryptowalut jako wymówki, zgodność stanie się twardą siłą. A co z DEX? Choć w krótkim okresie stały się bezpieczniejsze, to w dłuższym okresie presja staje się bardziej wyraźna, szczególnie w zakresie zarządzania front-endem i odpowiedzialności deweloperów. Przestrzeń na brak AML staje się coraz mniejsza. DEX muszą być albo czystym kodem, albo będą klasyfikowane jako produkty finansowe. Dlatego nie możemy powiedzieć, że wielki rynek byków kryptowalut jest tuż za rogiem. Ale ta zmiana w rzeczywistości toruje drogę do wyższej legislacji. SEC nie będzie już ogłaszać „złośliwych” polityk wobec kryptowalut poprzez przegląd priorytetów, lecz wraca do legislacji w Kongresie, a następnie CFTC i SEC będą współpracować w tradycyjnym podziale zadań. Mówiąc prosto, regulacje przechodzą z „okresu emocjonalnego egzekwowania, który może cię zabić” do „okresu rekonstrukcji systemu, w którym siada się do rozmowy”. W 2026 roku świat kryptowalut może przekształcić się z herezji w wybrańca infrastruktury finansowej. CEX nie będą już rywalizować o to, kto ma większą odwagę i bardziej dzikie podejście, lecz kto bardziej przypomina banki i tradycyjne giełdy. DEX będą musiały przejść ostateczne pytanie o duszę: „Czy naprawdę jesteś zdecentralizowany?”

Niektórzy przyjaciele nie do końca rozumieją rynek prognoz, pytają, dlaczego Polymarket może określić, że USA nie dokonuje "inwazji" na Wenezuelę? W rzeczywistości Polymarket nie określa wydarzenia, tylko dokonuje rozliczenia na swoim rynku prognoz. To nawet nie Polymarket dokonuje oceny, lecz Optimistic Oracle z protokołu UMA. Proces rozliczenia na PM polega na tym, że po wystąpieniu zdarzenia UMA Oracle podaje początkową odpowiedź, a jeśli w czasie Dispute Window nikt nie zdoła skutecznie zakwestionować, to automatycznie wchodzi w życie. Jeśli zostanie zakwestionowane, następuje głosowanie w ramach Data Verification Mechanism (DVM), a na końcu Polymarket wykonuje wynik. A Optimistic Oracle UMA ma jeden fundamentalny warunek, że w większości przypadków początkowa odpowiedź jest poprawna. Jeśli nie, ludzie naturalnie będą się starać to zakwestionować. Początkowa odpowiedź musi więc wybierać najbardziej niekwestionowane stwierdzenie. W przypadku pytania, czy USA dokonuje inwazji na Wenezuelę, wybór "tak" na pewno będzie kwestionowany i wywoła kontrowersje polityczne, co może przyciągnąć uwagę regulacyjną. Wybór "nie" jest znacznie bezpieczniejszy, zgodny z oficjalnym stanowiskiem USA i sformułowaniami głównych mediów, więc mało prawdopodobne, że ktoś zaryzykuje prawdziwe pieniądze, aby to zakwestionować. Dlatego ten mechanizm z pewnością wybierze "nie". Czy ktoś jednak będzie kwestionował? Kwestionujący stają przed podwójnym kosztem ekonomicznym i politycznym. Aby obalić początkową odpowiedź UMA, muszą postawić UMA tokeny, a następnie wziąć udział w głosowaniu DVM, stawiając na to, że większość posiadaczy tokenów UMA zechce głosować za stwierdzeniem, że USA dokonuje inwazji na inny kraj w tak wysoce polityzowanym problemie. Nikt nie będzie chciał tego robić. Co więcej, najważniejsze jest to, że DVM wcale nie dąży do prawdy. Dąży do konsensusu. Podczas głosowania DVM zasadniczym pytaniem jest, jak postrzegają to posiadacze tokenów UMA. A to, czy na poziomie prawa międzynarodowego stanowi to agresję, nie ma związku ani z UMA, ani z Polymarket. Dopóki główne media nie używają jednolicie słowa "inwazja", konsensus brzmi "nie". Dlatego w przypadku wszelkich kwestii związanych z niejasnymi sformułowaniami, ten mechanizm Oracle systematycznie faworyzuje stronę z silniejszym głosem. To nie jest problem Polymarket ani UMA, lecz kwestia, że zdecentralizowany Oracle nigdy nie może zastąpić scentralizowanej polityki rzeczywistości.

Czy przyjaciele mówią, że Manus jest tak głośny, że wręcz "obraża Chiny"? Możliwe, że to pytanie rzeczywiście trafiło w to, co wielu ludzi myśli, ale musimy bardzo powściągliwie odpowiedzieć, że nie jest to aż tak poważne, ale rzeczywiście dotyka najbardziej wrażliwej narracji w obecnym chińskim kontekście politycznym. Działania promocyjne Manus nie zawierają elementów poniżających Chiny, nie negują wyraźnie chińskiego systemu, a tym bardziej nie składają publicznych oświadczeń politycznych. Z perspektywy zespołu, ta głośność bardziej przypomina świętowanie sukcesu zgodnie z tradycją Doliny Krzemowej, maksymalizując narrację sukcesu zgodnie z logiką przedsiębiorczości, nie biorąc pod uwagę emocji narodowych. Dlatego z punktu widzenia motywacji i wyrażania, postawa Manus nie ma problemu. Problem tkwi w narracyjnej pozycji. Dlatego wiele osób może czuć się lekko obrażonych. Ponieważ głośna postawa obiektywnie wplata się w wysoce wrażliwy łańcuch, tj. badania i rozwój w Chinach, a następnie całkowite przeniesienie bez zezwolenia, niemal natychmiastowe przejęcie przez amerykańskiego giganta technologicznego za wysoką cenę, a także głośne ogłoszenie bez opóźnień. Nawet jeśli w trakcie procesu nie pada ani jedno osądzenie wartości, ta struktura sama w sobie może być interpretowana jako to, że Chiny są jedynie dostawcą talentów i technologii, a ostateczna realizacja wartości musi mieć miejsce za granicą. To sugeruje, że sukces wymaga oderwania się od chińskiego systemu. To, co dzieje się w erze geopolitycznej, naturalnie wprowadza do narracyjnych ram konkurencji narodowej i odpływu technologii. Jednocześnie głośne ogłoszenie nieumyślnie podnosi osobisty sukces do poziomu wzoru do naśladowania. Gdyby to był tylko osobisty sukces, najwyżej kilka osób miałoby zawiść. Ale gdy jest to opakowane jako wyraźna międzynarodowa ścieżka wyjścia, wywołuje to osąd wartości ze strony organów regulacyjnych i emocjonalne projekcje społeczeństwa. Wiele emocji nie wynika z tego, że Manus wywołał je w czasie, ale z porównania. Chiny zawsze podkreślały autonomię, bezpieczeństwo technologiczne, zwłaszcza zatrzymywanie kluczowych zdolności. Ale narracja ogłoszenia Manus nieumyślnie przekazała wrażenie, że ostateczna droga prowadzi za granicę, a ostatecznym płatnikiem są amerykańscy giganci. Dlatego ta napięta sytuacja prowadzi do szybkiej emocjonalizacji. Gdyby ta sprawa miała miejsce przed 2019 rokiem, prawie na pewno nie wywołałaby takiej samej reakcji. Ale w erze geopolitycznej i AI, obszar, w którym działa Manus, został wyraźnie włączony do strategii narodowej, a rywalizacja technologiczna między USA a Chinami jest bardzo napięta, a kontrole eksportowe stały się narzędziem powszechnym, co całkowicie zmienia polityczne znaczenie podobnych wydarzeń. Może to wszystko można zrzucić na kulturę startupową Doliny Krzemowej. Ponieważ w Dolinie Krzemowej domyślnie zakłada się, że sukces powinien być ogłaszany. Ale w dzisiejszych czasach ta zasada już nie jest powszechnie stosowana. Można osiągnąć sukces, ale należy unikać tego, by ludzie interpretowali sukces jako porównanie systemów. Chociaż Manus nie porównywał systemów, struktura narracyjna została automatycznie zinterpretowana jako porównanie systemów. To jest znaczenie narzucone przez czasy, a nie intencja zespołu. Może obecnie jest to najlepszy czas dla AI, ale w tej erze intencje już nie decydują o interpretacji, sama struktura nadaje znaczenie. To jest problem czasów, a nie Manus.