Het is heel moeilijk voor mij om deze post te schrijven... Na meer dan zeven jaar samen hebben Juanki en ik besloten een einde te maken aan onze periode samen als trainer en speler. Bedankt dat je van kinderdromen realiteit hebt gemaakt. We zijn aan deze weg begonnen toen ik nog maar een jongen was, en gedurende deze tijd heb je me vergezeld op een ongelooflijke reis, binnen en buiten het veld. En ik heb enorm genoten van elke stap met jou. We hebben de top bereikt, en ik voel dat, als onze sportieve wegen moesten scheiden, het vanaf daarboven moest zijn. Vanaf de plek waar we altijd voor hebben gewerkt en waar we altijd naar hebben gestreefd om te komen. Er zijn zoveel herinneringen die in me opkomen dat het niet eerlijk zou zijn om me met slechts één te beperken. Je hebt me laten groeien als sporter, maar vooral als persoon. En iets wat ik enorm waardeer: ik heb genoten van het proces. Ik houd dat vast, de weg die we samen hebben afgelegd. Nu komen er tijden van verandering voor ons beiden, nieuwe avonturen en nieuwe projecten. Maar ik ben ervan overtuigd dat we ze op de juiste manier zullen aanpakken, ons beste beentje voorzetten, zoals we altijd hebben gedaan. Altijd optellend. Ik wens je het allerbeste vanuit mijn hart voor alles wat komen gaat. Ik houd de rust in mijn hoofd dat we niets hebben achtergelaten om te geven, dat we alles voor elkaar hebben gedaan. Bedankt voor alles, Juanki! ❤️