Een tijdje geleden opende ik mijn oude Battleline-exemplaar van het Samurai-spel en ontdekte dat ik op een bepaald moment in het verleden de fiches van drie andere spellen erin had gegoten. *zucht* Dus besloot ik ze te proberen te sorteren. Mijn kleinzoon kwam langs en vroeg wat ik aan het doen was. Ik legde het hem uit en hij vroeg me waar de vier spellen over gingen. Nog steeds intern kreunend over de taak die voor me ligt, vertelde ik hem dat één spel over ninja's en samurai's ging (Samurai), een ander over reusachtige monsters die een stad verwoesten (The Creature that Ate Sheboygan), weer een ander over ruimteschepen in gevecht, en de laatste over aliens die vechten tegen ruimte mariniers. Allemaal waar, maar toen zijn ogen groot werden, realiseerde ik me hoe cool mijn spelcollectie voor hem moet lijken. En dit waren spellen die ik al tientallen jaren niet meer had gespeeld! Het opende ook mijn ogen, en ik zag mijn spelcollectie met een nieuw gevoel van verwondering.