Vandaag werd ik aangehouden, en in paniek, zonder na te denken, zei ik tegen mijn hond: 'Gedraag je normaal.' Hij ging meteen rechtop zitten als een modelburger: rug recht, ogen vooruit, kijkend alsof hij een schoon strafblad had. Toen de agent bij het raam kwam en de scène zag, barstte hij in lachen uit en zei: 'Ik heb nerveuze bestuurders gezien, maar jouw co-piloot steelt de show.' Eerlijk gezegd, ik denk dat mijn hond me heeft gered van een boete. ~Inspirerende verhalen

Dit is Ocho. Ocho woont in mijn badkamer en hangt rond op mijn orchidee. Elke dag doop ik een wattenstaafje in water en leg het voor hem neer, waar hij ook is (op de plant of achter het toilet of op de wastafel) en hij komt rennend aan om te drinken. Was mijn eerste reactie om hem te verpletteren? Nee. Om hem door het toilet te spoelen? Nee. Om het "tot de grond toe af te branden"? Nee. Hij is letterlijk een fractie van mijn grootte. Ik zou hem gemakkelijk kunnen doden, maar ik kies ervoor om vriendelijk te zijn. Hij verdient het om op deze aarde te zijn, net zoals ik. Sterker nog, hij draagt veel meer bij aan de natuurlijke orde van het leven op aarde dan ik. Het is zo gemakkelijk om vriendelijkheid te kiezen. Ik moedig iedereen aan om even de tijd te nemen en ervoor te zorgen dat de taal die je gebruikt als het gaat om spinnen, insecten, knaagdieren, enz. vriendelijk is en niet angstig of afschuwelijk. Geen van deze wezens zijn plagen of bedreigend. Laat ze zijn. Help ze als je kunt. Wees vriendelijk. Het is zo simpel.

In Geelong, Australië, werd een vrouw genaamd Nicole Graham een heldin toen ze bijna drie uur lang het hoofd van haar paard, Astro, vasthield om te voorkomen dat hij zou verdrinken in een verraderlijk moddergebied. Het voorval vond plaats toen Nicole en haar dochter een ontspannen rit langs de kust maakten. Plotseling raakte Astro vast in de zachte modder, snel zinkend en niet in staat om zichzelf te bevrijden. Naarmate het tij begon te stijgen, werd de situatie steeds wanhopiger. Terwijl haar dochter wegliep om hulp te halen, bleef Nicole aan Astor's zijde, zijn hoofd boven de modder en het water houdend, rustig met hem pratend en weigerend hem achter te laten. Uitgeput en zelf onder de modder, vocht ze om zijn geest levend te houden terwijl de uren verstreken. Eindelijk arriveerde een reddingsteam met gespecialiseerde apparatuur, waaronder een tractor en harnassen, en begon het delicate proces om het gevangen dier te bevrijden. De timing was cruciaal - het tij kwam snel op, en als ze nog veel langer hadden gewacht, had Astro kunnen verdrinken. Dankzij Nicole's onwankelbare liefde en vastberadenheid werd Astro succesvol bevrijd, uitgeput maar levend. Het verhaal werd een symbool van buitengewone toewijding tussen mens en dier, en de krachtige band die levens kan redden.