De oprichter van Quant, @_jhunsaker, spreekt over de decentralisatie van Monad en de grenzen van de fysica. Monad is bedoeld om wereldwijd gedistribueerd te zijn, dus de fysica beperkt de snelheid. De snelheid van het licht creëert een minimale latentie van ongeveer 100 milliseconden voor communicatie over de wereld. Het consensusproces van een blockchain houdt in dat een blok naar externe knooppunten wordt gestuurd en er een stem terugkomt ("Ja, ik heb dit blok gezien, ik ben het met je eens"). Om het blok zo snel mogelijk te distribueren, hebben knooppunten directe verbindingen nodig; meer "hops" verhogen de latentie. De leider, of voorstelmaker, codeert het blok met behulp van "Raptor-codering" en stuurt het naar validators. Het hele proces van het verzenden van het blok en het ontvangen van stemmen moet binnen een paar honderd milliseconden zijn voltooid, wat de bloktijd instelt. De minimale bloktijd voor een wereldwijd gedistribueerd netwerk is een paar honderd milliseconden. De bloktijden van Solana zijn ongeveer 400 milliseconden, dicht bij de fysieke minimum. De parameter van Monad is ook ingesteld op *400* milliseconden. Elke claim van een wereldwijd gedistribueerde keten die dit proces in minder dan 400 milliseconden uitvoert, is oneerlijk. Blockchains met alle servers in dezelfde regio kunnen bloktijden van 50 milliseconden claimen omdat ze niet worden beperkt door de wetten van de fysica over wereldwijde afstanden, maar dit betekent dat ze niet zo gedecentraliseerd zijn. Een ontwerpsdoel voor Monad is het mogelijk maken dat een knooppunt overal ter wereld kan draaien en kan deelnemen aan de keten. Opmerking: Sinds deze clip is opgenomen, zijn de bloktijden van Monad verlaagd naar 400 ms.