Je geld verdient dezelfde privacy die je van contant geld verwacht, zelfs on-chain. Wanneer je een dollar in contant geld overhandigt, weet niemand waar het voor is, waar het naartoe gaat of wie het ontvangt. Het is standaard privé. Maar op het moment dat geld digitaal wordt, verdwijnt die privacy. Elke huurbetaling, medische rekening, collegegeld of familieoverdracht kan een permanente, openbare spoor achterlaten; op traditionele betalingsrails is privacy geen functie, het is een bijzaak. Voor individuen betekent dit het verlies van controle over wat anderen over hun leven kunnen zien. Voor gezinnen kan het betekenen dat financiële patronen worden blootgesteld die je liever privé houdt. Voor bedrijven kan openbare betalingsdata gevoelige strategieën, loonlijsten of leveranciersrelaties onthullen. Privacy zou geen optie moeten zijn, het zou ingebouwd moeten zijn. Private stablecoins lossen dit probleem op. Ze verplaatsen geld als contant, onmiddellijk, digitaal en wereldwijd, terwijl ze transactiegegevens versleuteld houden. De ontvanger ziet de fondsen, auditors kunnen de legitimiteit verifiëren, maar buitenstaanders zien niets. Dit gaat om empowerment. Om mensen de mogelijkheid te geven om vol vertrouwen transacties uit te voeren zonder zich zorgen te maken dat elke overdracht een datapunt wordt voor derden, bedrijven of overheden. Het gaat om het bouwen van financiële systemen waar privacy geen privilege is, maar de basisverwachting. Omdat geld, in zijn kern, persoonlijk is. En privacy zou geen optie moeten zijn.